Lutmastraat

1985 Lutmastraat, Amsterdam

En zo kom ik dus in de Lutmastraat (96C?) terecht, een straat in de Amsterdamse Pijp. Kika woont 2 of 3 hoog. Zij noemt mij ‘Chimp’ en is er meestal niet omdat ze groepen doet op de Humaniversity of omdat ze bij haar vriend Srajan verblijft en zolang kan ik blijven in haar woning. Patanga kan bij Marianne gaan wonen, een verantwoordelijkheid die ik nu graag en met dankbaarheid aan haar overdraag. Vreemd is dat ik een herinnering heb van een gesprek hierover met Marianne in een ziekenhuis, ik denk het AMC in Amsterdam, maar ik kan dat nergens inpassen.

Ik voel me wekenlang wezenloos en verloren en kijk voor het grootste deel van de dag naar het voor mij nieuwe MTV. Ik heb het gevoel dat gedurende de 11 maanden in Egmond de wereld aan mij voorbij is gegaan. Ik ben ‘buiten’ en ik heb het gevoel/idee dat het leven in de ‘buitenwereld’ hard en zonder warmte is, een liefdeloze woestijn. Gelukkig moet ik af en toe de stad in om dingen te regelen - anders zou ik het huis niet uitkomen en gelukkig heb ik op een gegeven moment contact met Mansukh, een Schoste swami en ex-junkie die ook op de Hum gezeten heeft. Hij wil graag, samen met nog anderen Hap Ki Do gaan doen in de Amsterdamse studio van Robbin Baly. Dat lijkt me wel wat. De studio bevindt zich in een oud industrieel gebouw vlakbij het Centraal Station. Er vinden daar ook Teak Won Do klassen plaats. We kunnen 2 x per week oefenen in de studio en Mansukh haalt mij telkens op.

Vatayan komt mij opzoeken. Zij is ook buitengegooid denk ik en is weer zwaar aan de drank. Ze blijft in bed liggen en eist van mij dat ik drank haal. Het maakt niet uit, het goedkoopste bocht is ok. Dat verblijf heeft niet lang geduurd gelukkig. Ik weiger om drank te halen, er volgt een ordinaire scheldpartij en ze vertrekt. Nooit meer gezien.

Kika en Srajan laten me na een tijdje (maand of 3?) weten dat ze het appartement weer zelf gaan bewonen en ik moet dus uitkijken naar een nieuwe woonst. Gelukkig kom ik te weten van een project in de Amsterdamse nieuwbouwwijk het Gein. Er schijnen daar massa’s huizen leeg te staan die onmiddellijk bewoond kunnen worden. Twee ma’s, Vidhata en Rajyo, nemen het initiatief om een meeting op touw te zetten met zoveel mogelijk sannyasin-kandidaatbewoners. Ik ga daar natuurlijk naar toe en de bedoeling is om ter plekke een groepje te vormen dat dan gezamenlijk zo’n huis of appartement kan bewonen om zodoende de huurkosten te drukken. Ik zie twee vrouwen die ik ken van de Humaniversity en sluit me bij hen aan. Het zijn Utsavo, die ik als de Tourist ‘Football’ ken en Sharya, een goedlachse roodharige. Er zijn ook mensen bij van de twee woningbouwverenigingen en met hen wordt een datum afgesproken waarop deze hele bende mensen een rondleiding wordt gegeven langs alle huizen en appartementen. Daarna kunnen we een keuze maken. Zo gezegd zo gedaan en Utsavo, Sharia en ik laten onze keuze vallen op het appartement Vianenstraat 114 en in april 1985 zijn we de eerste van de hele groep sannyasins die daadwerkelijk in het Gein wonen.

alt